Tłuszcze nasycone a cholesterol — co jeść, czego unikać i jak realnie obniżyć LDL

Wysoki cholesterol LDL wynika głównie z nadmiaru tłuszczów nasyconych i trans w diecie — nie z cholesterolu pokarmowego — a zastąpienie ich tłuszczami jednonienasyconymi, błonnikiem rozpuszczalnym i sterolami roślinnymi obniża LDL średnio o 15–30% bez farmakoterapii. Meta-analiza Cochrane (Hooper i wsp. 2020, PMID 32428300) wykazała, że sama redukcja tłuszczów nasyconych zmniejsza ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o około 17%.

Cholesterol pochodzi z dwóch źródeł — około 20–30% z pożywienia, a 70–80% wytwarza wątroba. Tłuszcze nasycone (SFA) z tłustego mięsa, masła i pełnotłustego nabiału zmniejszają liczbę receptorów LDL na powierzchni hepatocytów, przez co wątroba wolniej wyłapuje cholesterol z krążenia. Przemysłowe tłuszcze trans podnoszą LDL i jednocześnie obniżają HDL — to jedyny tłuszcz, który pogarsza oba wskaźniki naraz. Przy zdiagnozowanej dyslipidemii każdą zmianę diety konsultuj z kardiologiem lub lekarzem POZ.

W kolejnych sekcjach znajdziesz interpretację lipidogramu według wytycznych ESC/EAS 2019, listę produktów do ograniczenia i wprowadzenia, mechanizm działania błonnika rozpuszczalnego i steroli roślinnych, dane z badania PREDIMED oraz odpowiedzi na pytania o jajka, olej kokosowy i statyny. TIM Catering od 20 lat układa diety pudełkowe zgodnie z wytycznymi Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej i zapewnia bezpłatne konsultacje dietetyczne dla osób z dyslipidemią.

Zaktualizowano: 19 maja 2026 |

Ważne: Artykuł ma charakter edukacyjny. Przy zdiagnozowanej dyslipidemii lub hipercholesterolemii konsultuj się z kardiologiem lub lekarzem POZ. Przedstawione zalecenia uzupełniają, nie zastępują, farmakoterapii przepisanej przez lekarza.

Cholesterol LDL, HDL i trójglicerydy — co mówi lipidogram

Lipidogram to podstawowe badanie oceniające ryzyko sercowo-naczyniowe — obejmuje cholesterol całkowity, LDL, HDL i trójglicerydy, a jego wynik decyduje o wyborze między dietą a farmakoterapią. Lekarz interpretuje lipidogram w kontekście ryzyka SCORE2, wieku, ciśnienia tętniczego i palenia, dlatego dwie osoby z identycznym LDL mogą dostać różne zalecenia.

Cholesterol pochodzi z dwóch źródeł — około 20–30% z pożywienia (egzogenny), a 70–80% wytwarza wątroba (endogenny). Dieta wpływa na oba: tłuszcze nasycone zwiększają produkcję wątrobową, a błonnik rozpuszczalny przyspiesza wydalanie cholesterolu z żółcią. LDL (lipoproteina o niskiej gęstości) transportuje cholesterol do tkanek i osadza go w ścianach naczyń, co z czasem prowadzi do miażdżycy. HDL (lipoproteina o wysokiej gęstości) zabiera cholesterol z tkanek i wraca z nim do wątroby. Trójglicerydy to zapasowa forma tłuszczu we krwi — rosną po cukrze i alkoholu.

Lipidogram wykonuje się na czczo (12 godzin bez jedzenia) lub w niektórych schematach bez ograniczeń pokarmowych — zależy od laboratorium. Pierwsze badanie zaleca się mężczyznom po 35. roku życia i kobietom po 45., a wcześniej przy obciążonym wywiadzie rodzinnym lub otyłości.

Normy LDL — kiedy jest za wysoki

Wytyczne ESC/EAS z 2019 roku (Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne i Europejskie Towarzystwo Miażdżycowe) ustalają docelowe wartości LDL w zależności od kategorii ryzyka sercowo-naczyniowego — im wyższe ryzyko, tym niższy cel.

Wartości służą do orientacji — kategoryzację ryzyka i cel terapeutyczny ustala lekarz, nie kalkulator internetowy. HDL u mężczyzn powinien przekraczać 1,0 mmol/l, u kobiet 1,2 mmol/l. Trójglicerydy na czczo zdrowy zakres to poniżej 1,7 mmol/l.

Cholesterol nie-HDL — dokładniejszy wskaźnik ryzyka

Cholesterol nie-HDL to różnica cholesterolu całkowitego i HDL — obejmuje wszystkie frakcje miażdżycotwórcze (LDL, VLDL, IDL, lipoproteinę(a)) w jednym wskaźniku. Wytyczne ESC/EAS 2019 traktują nie-HDL jako równorzędny cel terapeutyczny obok LDL, szczególnie u pacjentów z cukrzycą, otyłością lub podwyższonymi trójglicerydami, u których pomiar samego LDL bywa mylący.

Docelowy nie-HDL jest zwykle o 0,8 mmol/l wyższy od docelowego LDL dla danej kategorii ryzyka. Laboratorium liczy go automatycznie z lipidogramu, bez dodatkowego badania.

Tłuszcze w diecie — SFA, MUFA, PUFA i trans: czym się różnią

Nie wszystkie tłuszcze działają tak samo — kwasy nasycone (SFA) i przemysłowe tłuszcze trans podnoszą LDL, natomiast jednonienasycone (MUFA) i wielonienasycone (PUFA) obniżają LDL lub podnoszą HDL. WHO zaleca, by tłuszcze nasycone dostarczały mniej niż 10% dziennej energii, a tłuszcze trans mniej niż 1%. Amerykańskie Towarzystwo Kardiologiczne (AHA) w stanowisku Sacks i wsp. 2017 (DOI 10.1161/CIR.0000000000000510) idzie dalej i u osób z podwyższonym ryzykiem CV zaleca limit poniżej 5–6% energii z SFA.

Biochemicznie tłuszcze różnią się liczbą wiązań podwójnych między atomami węgla. Kwasy nasycone nie mają takich wiązań, dlatego w temperaturze pokojowej zachowują stan stały (masło, smalec, olej kokosowy). Kwasy jednonienasycone mają jedno wiązanie podwójne (oliwa, awokado, olej rzepakowy), a wielonienasycone dwa lub więcej (tłuste ryby, orzechy włoskie, siemię lniane). Stan skupienia to praktyczna podpowiedź w kuchni: im bardziej płynny tłuszcz w temperaturze pokojowej, tym zwykle korzystniejszy dla lipidogramu.

Zastąpienie tłuszczów nasyconych nienasyconymi to jedna z najlepiej udokumentowanych interwencji dietetycznych w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych — meta-analiza Cochrane (Hooper L i wsp. 2020; PMID 32428300) wskazuje, że redukcja SFA obniża ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o około 17%. Sama redukcja bez zamiany na zdrowsze tłuszcze daje słabszy efekt — liczy się podmiana, nie tylko cięcie.

Tłuszcze nasycone (SFA) — które produkty i jak wpływają na LDL

Do najbardziej LDL-podnoszących kwasów nasyconych należą kwas laurynowy (olej kokosowy), mirystynowy (masło, śmietana) i palmitynowy (olej palmowy, tłuszcz zwierzęcy). Mechanizm: nasycone kwasy tłuszczowe zmniejszają liczbę receptorów LDL na powierzchni hepatocytów, przez co wątroba wolniej wyłapuje cholesterol z krążenia.

Główne źródła SFA w polskiej diecie to tłuste mięso wieprzowe i wołowe, przetwory mięsne (kabanosy, pasztety, parówki), pełnotłusty nabiał (sery żółte, śmietana 30%, masło), olej palmowy w wyrobach cukierniczych i olej kokosowy. Kwas stearynowy (np. w ciemnej czekoladzie) jest wyjątkiem — nie wpływa istotnie na LDL.

Tłuszcze trans — przemysłowe i naturalne CLA

Tłuszcze trans występują w dwóch formach: przemysłowe (z procesu częściowego uwodornienia olejów) i naturalne CLA (sprzężone kwasy linolowe z tłuszczu przeżuwaczy — masło, mleko, wołowina). Przemysłowe trans podnoszą LDL i jednocześnie obniżają HDL — to jedyny tłuszcz, który pogarsza oba wskaźniki jednocześnie.

Unia Europejska od 2021 roku ogranicza zawartość trans do 2 g na 100 g tłuszczu w produktach konsumenckich, ale ślady nadal pojawiają się w twardych margarynach, tanich wyrobach cukierniczych, smażonych przekąskach i daniach typu fast food. Na etykiecie szukaj frazy „częściowo uwodorniony” lub „częściowo utwardzony” — jeśli ją widzisz, odłóż produkt. Naturalne CLA w nabiale występują w niewielkich ilościach i nie wiążą się z takim ryzykiem jak trans przemysłowe, choć dane są mniej jednoznaczne.

MUFA i PUFA — tłuszcze, które chronią serce

MUFA (kwasy jednonienasycone) i PUFA (kwasy wielonienasycone) obniżają LDL, a PUFA omega-3 dodatkowo redukują trójglicerydy i zmniejszają stan zapalny. Głównym MUFA w diecie śródziemnomorskiej jest kwas oleinowy z oliwy z oliwek i oleju rzepakowego. PUFA dzielą się na omega-6 (olej słonecznikowy, orzechy) i omega-3 (tłuste ryby, siemię lniane, orzechy włoskie).

Dieta śródziemnomorska bogata w oliwę extra virgin i orzechy zmniejszyła ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o około 30% w badaniu PREDIMED (Estruch R i wsp. 2018, N Engl J Med; PMID 29897866). W polskich warunkach olej rzepakowy nierafinowany jest tańszym i równoważnym pod względem profilu MUFA odpowiednikiem oliwy.

Czego unikać przy wysokim cholesterolu — lista produktów

Ogranicz tłuste mięso czerwone, pełnotłusty nabiał, twarde margaryny, fast food z tłuszczami trans i żywność ultraprzetworzoną — to główne źródła SFA i trans w polskiej diecie. „Ograniczyć” nie znaczy „wyeliminować” — część tych produktów mieści się w zdrowej diecie w mniejszych porcjach, a demonizacja pojedynczych grup rzadko poprawia lipidogram.

Kluczowe jest to, co zastępuje ograniczone produkty. Zamiana tłustej wędliny na kanapkę z hummusem i warzywami poprawia lipidogram, a zamiana jej na białe pieczywo z dżemem — nie. Przy planowaniu zmian patrz na tygodniowe spożycie, nie pojedynczy dzień.

Co jeść na cholesterol — produkty, które obniżają LDL

Dieta obniżająca LDL opiera się na warzywach bogatych w pektyny, pełnych ziarnach, tłustych rybach, olejach roślinnych tłoczonych na zimno, orzechach i sterolach roślinnych. Każda z tych grup działa przez inny mechanizm, dlatego łącząc je, uzyskujesz efekt dodawany — redukcję LDL w zakresie 15–30% bez leków.

Błonnik rozpuszczalny i beta-glukany — mechanizm

Błonnik rozpuszczalny tworzy w jelicie żel, który wiąże kwasy żółciowe i usuwa je ze stolcem. Wątroba traci część puli kwasów żółciowych, dlatego zaczyna je odtwarzać, a substratem do produkcji jest cholesterol krwi — tak spada LDL. Meta-analiza Brown L i wsp. 1999 (Am J Clin Nutr; PMID 9925120) wykazała, że błonnik rozpuszczalny obniża cholesterol całkowity i LDL w sposób zależny od dawki.

Beta-glukany z owsa i jęczmienia są szczególnie skuteczne. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) dopuszcza oświadczenie zdrowotne: 3 g beta-glukanów owsianych dziennie przyczynia się do utrzymania prawidłowego poziomu cholesterolu. Taka dawka to mniej więcej 40 g płatków owsianych górskich lub 80 g pieczywa owsianego. Pozostałe dobre źródła: łuski babki płesznik, nasiona chia, siemię lniane, jabłka ze skórką, fasola, ciecierzyca.

Omega-3 z ryb i roślin — EPA, DHA i ALA

Kwasy omega-3 dzielą się na długołańcuchowe (EPA i DHA z ryb morskich) i krótkołańcuchowe (ALA z roślin). EPA i DHA obniżają trójglicerydy, zmniejszają stan zapalny i stabilizują błony komórkowe. ALA z siemienia lnianego i orzechów włoskich jest korzystna, ale organizm przekształca ją do EPA/DHA z niską wydajnością (poniżej 10%), dlatego nie zastąpi ryb.

Stanowisko American Heart Association (Siscovick DS i wsp. 2017, Circulation; PMID 28289069) zaleca co najmniej 2 porcje tłustych ryb tygodniowo w profilaktyce pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych. W polskich warunkach najtańszym źródłem EPA/DHA jest makrela wędzona na zimno, śledź marynowany bez śmietany i sardynki z puszki. Suplementacja omega-3 w hipertriglicerydemii wymaga konsultacji lekarskiej — wysokie dawki wchodzą w interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi.

Sterole i stanole roślinne — 2 g dziennie i LDL spada o 10%

Sterole i stanole roślinne mają strukturę chemiczną podobną do cholesterolu. W jelicie konkurują z nim o miejsce w micelach żółciowych, przez co mniej cholesterolu przenika do krwi. Efekt jest dobrze udokumentowany: dawka 2 g dziennie obniża LDL średnio o 8–12%, co potwierdziła meta-analiza Musa-Veloso K i wsp. 2011 (Prostaglandins Leukot Essent Fatty Acids; PMID 21345662) porównująca stanole i sterole roślinne.

Główne źródła komercyjne: margaryny, jogurty pitne i soki wzbogacone. Naturalnie sterole występują w niewielkich ilościach w olejach roślinnych, orzechach i strączkach, ale osiągnięcie 2 g dziennie wyłącznie z naturalnych źródeł jest trudne. Sterole nie są zalecane dzieciom, kobietom w ciąży i karmiącym — skonsultuj się z lekarzem lub dietetykiem przed regularnym włączeniem produktów wzbogaconych.

Masło, margaryna, olej kokosowy — co wybrać

Masło (około 50% SFA) podnosi LDL wyraźniej niż miękka margaryna roślinna z MUFA/PUFA, a olej kokosowy — mimo popularności — składa się w około 90% z kwasów nasyconych, głównie laurynowego. Spór „masło czy margaryna” z lat 90. jest rozstrzygnięty: miękka margaryna roślinna bez tłuszczów trans to lepszy wybór dla osób z wysokim LDL.

Do codziennego smażenia i dressingów wybieraj olej rzepakowy nierafinowany lub oliwę extra virgin. Olej kokosowy, pomimo marketingowego wizerunku superfood, nie poprawia lipidogramu — meta-analizy pokazują, że podnosi LDL podobnie jak masło. Jeżeli lubisz jego smak, traktuj go jak dodatek okazjonalny, nie jak zdrową zamianę.

Cholesterol w jajkach — co mówią aktualne badania

Jedno jajko dziennie u zdrowej osoby nie zwiększa ryzyka sercowo-naczyniowego — decydują tłuszcze towarzyszące w posiłku, nie cholesterol z żółtka. Aktualny konsensus dietetyczny (w tym stanowisko Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej) dopuszcza 1 jajko dziennie u osób zdrowych, bez określania górnego limitu tygodniowego dla większości populacji.

Pogląd ten powstał w latach 60. i 70., gdy sądzono, że cholesterol pokarmowy przekłada się bezpośrednio na cholesterol we krwi. Nowsze badania pokazują, że u większości ludzi wątroba kompensuje podaż cholesterolu z diety, obniżając własną produkcję. Wyjątkiem są tak zwani hiperresponderzy (szacunkowo około 25–35% populacji), u których dieta bogata w cholesterol pokarmowy zauważalniej podnosi LDL — w takim przypadku dietetyk może zalecić ograniczenie jajek.

Sposób przyrządzenia ma większe znaczenie niż samo jajko. Jajecznica na maśle z tłustą wędliną to posiłek bogaty w SFA, a jajko gotowane lub sadzone na oleju rzepakowym z warzywami — neutralne lub korzystne dla lipidogramu. Przy wątpliwościach, zwłaszcza po nieprawidłowym wyniku lipidogramu, skonsultuj spożycie jajek z dietetykiem klinicznym.

Dieta śródziemnomorska kontra niskotłuszczowa — która lepiej chroni serce

Dieta śródziemnomorska z oliwą i orzechami zmniejszyła ryzyko zawału, udaru i zgonu sercowo-naczyniowego o około 30% w badaniu PREDIMED — skuteczniej niż klasyczna dieta niskotłuszczowa. Wynik ten zaskoczył środowisko medyczne, bo do lat 2000. niskotłuszczowe zalecenia dominowały w profilaktyce CV.

PREDIMED (Estruch R i wsp. 2018, N Engl J Med; PMID 29897866) objął 7 447 uczestników z wysokim ryzykiem CV w Hiszpanii i przez około 5 lat porównywał trzy grupy: dietę śródziemnomorską wzbogaconą oliwą extra virgin, dietę śródziemnomorską wzbogaconą orzechami i dietę niskotłuszczową kontrolną. Obie wersje śródziemnomorskiej obniżyły częstość zdarzeń CV o około 30% w stosunku do grupy niskotłuszczowej.

Mechanizm paradoksu jest prosty: dieta śródziemnomorska ma 35–40% kalorii z tłuszczu, ale są to głównie MUFA i PUFA (oliwa, orzechy, ryby). Dieta niskotłuszczowa często zastępuje tłuszcz cukrami i rafinowanymi węglowodanami, co podnosi trójglicerydy i obniża HDL. Liczy się jakość tłuszczu, nie jego ilość.

W polskich warunkach dietę śródziemnomorską adaptujesz bez kupowania egzotycznych produktów: oliwę zastąp olejem rzepakowym nierafinowanym, sardynki makrelą i śledziem, figi i morele — jabłkami, gruszkami, śliwkami. Dieta DASH (zalecana przy nadciśnieniu) dzieli z śródziemnomorską większość założeń i również obniża ryzyko CV.

Kiedy dieta wystarczy, a kiedy potrzebne są statyny

Dieta obniża LDL średnio o 15–25%, lecz przy wysokim ryzyku sercowo-naczyniowym lub hipercholesterolemii rodzinnej farmakoterapia jest konieczna — decyzję podejmuje lekarz na podstawie lipidogramu i skali SCORE2. Nie przerywaj statyn ani innych leków hipolipemizujących bez konsultacji — odstawienie statyny może przyspieszyć incydent wieńcowy.

Dieta wystarcza zwykle przy umiarkowanym ryzyku CV i LDL nieznacznie przekraczającym normę (na przykład 3,5–4,5 mmol/l u osoby bez innych obciążeń). W takich sytuacjach lekarz zaleca 3–6 miesięcy zmian stylu życia, po których powtarza lipidogram. Farmakoterapia staje się priorytetem, gdy LDL przekracza 5 mmol/l, u pacjentów po zawale lub udarze, z cukrzycą typu 2, przewlekłą chorobą nerek lub z rozpoznaną hipercholesterolemią rodzinną.

Statyny (atorwastatyna, rosuwastatyna, simwastatyna) blokują enzym HMG-CoA reduktazę — kluczowy etap produkcji cholesterolu w wątrobie. Obniżają LDL o 30–55% w zależności od leku i dawki. Ezetymib dokłada dodatkowe 15–20% przez hamowanie wchłaniania cholesterolu w jelicie, a nowsze leki (inhibitory PCSK9) redukują LDL o dalsze 50–60% u pacjentów, u których same statyny nie wystarczają. Dieta współpracuje z farmakoterapią — nie konkuruje z nią.

Hipercholesterolemia rodzinna — przypadek specjalny

Hipercholesterolemia rodzinna (FH) to choroba genetyczna z uszkodzeniem receptora LDL. Dotyczy 1 osoby na 200–500, ale w Polsce rozpoznana jest rzadko — większość pacjentów nie wie o diagnozie. LDL u osób z FH utrzymuje się powyżej 4,9 mmol/l (postać heterozygotyczna) lub powyżej 6,5 mmol/l (homozygotyczna) niezależnie od diety, a zawały zdarzają się już w 3.–5. dekadzie życia.

Przy FH farmakoterapia zaczyna się wcześnie, niekiedy w dzieciństwie. Sygnały podejrzenia: LDL utrzymujący się powyżej 4,9 mmol/l przy zdrowym stylu życia, zawał u rodzica przed 55. rokiem życia (mężczyźni) lub 60. (kobiety), żółtaki ścięgien. Przy wywiadzie rodzinnym poproś lekarza o ocenę skalą Dutch Lipid Clinic Network i ewentualne skierowanie do poradni zaburzeń lipidowych.

Jak zaplanować dietę na cholesterol — praktyczne wskazówki

Skuteczna dieta na cholesterol to zamiana złych tłuszczów na dobre, zwiększenie błonnika rozpuszczalnego i regularność posiłków — trzy zmiany możliwe bez radykalnej rewolucji w kuchni. W praktyce zmiana diety z typowo polskiej (wysokie SFA, niski błonnik) na śródziemnomorsko-polską obniża cholesterol całkowity o około 20–25% w ciągu 8–12 tygodni.

1. Oliwa lub olej rzepakowy zamiast masła i smalcu. 2–3 łyżki dziennie. Do sałatek — oliwa extra virgin lub olej lniany, do smażenia — olej rzepakowy.
2. 2 porcje tłustych ryb tygodniowo. Makrela wędzona, śledź, łosoś, sardynki. Najprościej: jedna porcja w poniedziałek, druga w czwartek lub piątek.
3. 40 g płatków owsianych dziennie. Owsianka na śniadanie, placki owsiane lub dodatek do koktajlu — to 3 g beta-glukanów (limit EFSA).
4. Garść orzechów (30 g). Włoskie, migdały, laskowe — jako drugie śniadanie lub dodatek do sałatki.
5. 400 g warzyw + 200 g owoców dziennie. Rozłóż na 5 posiłków: warzywa do każdego z 3 głównych, owoce w przekąskach.
6. Strączki 3–4 razy w tygodniu. Soczewica, ciecierzyca, fasola. Zastąp nimi część mięsa czerwonego.
7. Ogranicz wędliny i fast food. Docelowo maksymalnie 500 g czerwonego mięsa tygodniowo i minimalne ilości wędlin.

Efekty sprawdź badaniem lipidogramu po 8–12 tygodniach konsekwentnej zmiany. Przy zdiagnozowanej dyslipidemii interpretację wyniku zostaw lekarzowi — samodzielna ocena bez kontekstu klinicznego bywa myląca.

3–5 posiłków dziennie i regularność — dlaczego mają znaczenie

Regularne spożywanie 3–5 posiłków dziennie stabilizuje glikemię i ogranicza wyrzuty insuliny — a to ona steruje produkcją trójglicerydów w wątrobie. Pomijanie posiłków i duże odstępy czasowe prowadzą do skoków glukozy po jedzeniu, wyższego VLDL i większych wahań lipidogramu. Badania obserwacyjne wskazują, że osoby jedzące regularnie mają lepszy profil lipidowy niż osoby jedzące nieregularnie, nawet przy podobnej kaloryczności dziennej.

Praktyczny schemat: śniadanie, drugie śniadanie, obiad, podwieczorek, kolacja — co 3–4 godziny. Jeśli trudno ci utrzymać taki rytm w pracy, rozważ gotowy plan posiłków — to najprostsza droga do regularności bez planowania zakupów i gotowania.

Catering dietetyczny a wysoki cholesterol

Największą barierą we wdrożeniu diety na cholesterol nie jest wiedza, tylko logistyka — codzienne zakupy, czytanie etykiet, gotowanie 5 posiłków i kontrola porcji. Catering dietetyczny eliminuje tę barierę: posiłki są zbilansowane, porcje odmierzone, tłuszcze nasycone ograniczone, a oleje roślinne dobrane pod profil MUFA/PUFA.

Dieta Standard TIM Catering to uniwersalny plan do 5 posiłków dziennie w zakresie 1200–3000 kcal, układany zgodnie z wytycznymi Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej. Dieta Slim dodatkowo eliminuje cukry dodane — dobra opcja przy współistniejącej insulinooporności, która często towarzyszy dyslipidemii. Osoby z dyslipidemią skorzystają też z diety o niskim indeksie glikemicznym, jeśli trójglicerydy są podwyższone.

Zespół dietetyków klinicznych TIM Catering prowadzi bezpłatne konsultacje dla klientów z dyslipidemią — omówienie lipidogramu i doboru diety: tel. 71 725 70 80 (pon.–pt. 12:00–15:00), e-mail dietetyk@timcatering.com. Aktywne kody rabatowe (typowo –25–30%) na większość diet z oferty znajdziesz na /aktualne-promocje/, a porównanie kosztów diety pudełkowej z samodzielnym gotowaniem pomaga podjąć świadomą decyzję.

Zastrzeżenie merytoryczne: Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem ani dietetykiem klinicznym. Przy zdiagnozowanej dyslipidemii, hipercholesterolemii rodzinnej, chorobie wieńcowej lub po zdarzeniu sercowo-naczyniowym wszelkie zmiany diety i stylu życia wprowadzaj w porozumieniu z prowadzącym kardiologiem lub lekarzem POZ. Nie przerywaj farmakoterapii bez konsultacji lekarskiej.

FAQ — Najczęstsze pytania o dietę na cholesterol