Dieta koktajlowa i sokowa — zasady, efekty i co naprawdę daje detoks?

Dieta koktajlowa i sokowa zmniejsza masę ciała o 2–3 kg w 15 dni — głównie przez utratę wody i glikogenu, nie tkanki tłuszczowej. Kluczowa różnica: koktajl zawiera błonnik z miąższu owocu (niższy indeks glikemiczny, dłuższa sytość), sok wyciskany nie. Stosowanie diety płynnej dłużej niż 7 dni zwiększa ryzyko niedoborów białka i efektu jojo.

Obietnica monodiet płynnych jest zawsze podobna: kilogram mniej po weekendzie i „oczyszczony organizm”. Fizjologia mówi co innego — wątroba i nerki detoksykują organizm 24 godziny na dobę, bez wsparcia soku z buraka. Osoba z insulinoopornością powinna szczególnie ostrożnie podchodzić do szklanki soku pomarańczowego na czczo, bo cukry proste bez błonnika podnoszą glikemię w pięć minut.

Z tego artykułu dowiesz się, jak działa dieta koktajlowa według Body Reset Harleya Pasternaka, czym koktajl różni się od soku w praktyce dla glikemii, kto nie powinien stosować diety płynnej i jak ułożyć cztery zbilansowane koktajle z błonnikiem i białkiem. Dieta Slim TIM Catering oferuje koktajl jako jeden z posiłków w zbilansowanym jadłospisie — bez ryzyka monodiety.

Zaktualizowano: 19 maja 2026 |

Czym jest dieta koktajlowa i jak różni się od diety sokowej?

Dieta koktajlowa zastępuje część lub wszystkie posiłki smoothie ze zmiksowanych składników, a dieta sokowa opiera się wyłącznie na sokach wyciskanych — bez miąższu i bez błonnika. Ta jedna różnica decyduje o tempie wchłaniania cukrów oraz o tym, jak długo po śniadaniu utrzymuje się sytość.

Najbardziej znaną wersję diety koktajlowej opracował kanadyjski trener Harley Pasternak — „The Body Reset Diet” (Rodale Books, 2013). Założenie: 15 dni, trzy etapy, koktajle ze świeżych owoców, warzyw i białka. Dieta sokowa (znana też jako juice cleanse) wyrasta z ruchu naturopatycznego i obiecuje „oczyszczenie z toksyn” przez wielodniowe picie wyłącznie soków. Z punktu widzenia fizjologii obie metody trafiają do tej samej kategorii: krótkoterminowe diety płynne o dużym deficycie kalorycznym.

Kluczowa różnica między nimi leży w błonniku. Koktajl z blendera zachowuje cały miąższ — włókna pokarmowe spowalniają wchłanianie cukrów prostych, wydłużają sytość i karmią mikroflorę jelitową. Sok wyciskany w sokowirówce traci błonnik w postaci wytłoków; zostaje czysty roztwór cukrów i wody z witaminami. Dlatego szklanka soku pomarańczowego zachowuje się w organizmie bardziej jak słodzony napój niż jak owoc.

Osoby z cukrzycą i insulinoopornością muszą traktować tę tabelę jako ostrzeżenie — szczegóły w sekcji o przeciwwskazaniach.

Koktajl vs sok — kluczowa różnica: błonnik i indeks glikemiczny

Szklanka soku pomarańczowego (250 ml) zawiera 20–25 g cukrów prostych i ma indeks glikemiczny rzędu 60–70. Taka sama porcja koktajlu zrobionego z całej pomarańczy z miąższem mieści się w zakresie IG 45–50 — o kilkanaście punktów niżej. W praktyce oznacza to różnicę między gwałtownym skokiem glukozy we krwi a łagodnym wzrostem, który organizm pokrywa stopniową pracą trzustki.

Sok bez błonnika powoduje gwałtowny skok glukozy we krwi. To nie jest retoryka — to efekt braku mechanicznego spowolnienia wchłaniania. Błonnik rozpuszczalny (pektyny, beta-glukany) w miąższu owocu tworzy w żołądku żel, który przepuszcza cukry do jelita cienkiego w tempie zbliżonym do pełnego posiłku. Sok przeskakuje ten etap — trzustka dostaje sygnał natychmiast, wyrzuca większą dawkę insuliny i po około godzinie krzywa glikemii opada poniżej wartości wyjściowej. Wtedy pojawia się głód, rozdrażnienie i ochota na kolejny „zastrzyk” cukru.

Rodzaje koktajli: białe, czerwone i zielone

Harley Pasternak w Body Reset zaproponował podział koktajli na trzy kolory — każdy przypisany do innej pory dnia i innego zestawu składników.

• Białe — bazują na mleku, jogurcie naturalnym, skyrze lub kefirze. Jedzone rano, dostarczają białka i wapnia. Dodatki: banan, jagody, płatki owsiane, mleko migdałowe.
• Czerwone — bazą są buraki, pomidory, truskawki lub czerwona papryka. Polecane na obiad ze względu na zawartość antyoksydantów i łagodny smak warzywny złagodzony owocem.
• Zielone — fundamentem jest jarmuż, szpinak, natka pietruszki lub awokado. Jedzone na kolację, bo są niskokaloryczne i bogate w magnez, potas i witaminę K.

Podział koloryczny to konwencja dietetyczna — organizm nie odróżnia „śniadaniowego” koktajlu od „kolacyjnego”. Liczy się bilans: białko, błonnik, zdrowy tłuszcz.

Zasady diety koktajlowej — 3 etapy Body Reset

Dieta koktajlowa według Harleya Pasternaka trwa 15 dni i dzieli się na trzy etapy po pięć dni. W każdym kolejnym etapie zmniejsza się liczba koktajli, a rosną porcje stałych, pełnowartościowych posiłków.

Program opisany w książce „The Body Reset Diet” (2013) zakłada też codzienną aktywność fizyczną — minimum 10 000 kroków dziennie plus krótki trening siłowy (5–10 minut) trzy razy w tygodniu. Dieta bez aktywności daje słabsze efekty i szybciej prowadzi do utraty masy mięśniowej. Trzy etapy to:

Etap I — pełny reset (3 koktajle dziennie, dni 1–5)

Pierwsze pięć dni wygląda tak: śniadanie — koktajl biały, obiad — koktajl czerwony, kolacja — koktajl zielony. Między posiłkami dwie przekąski po 150–200 kcal: garść migdałów, kawałek sera, warzywa z hummusem albo gotowane jajko. Łączna kaloryczność dnia oscyluje wokół 1200–1400 kcal — to deficyt 400–700 kcal względem typowego zapotrzebowania kobiety aktywnej zawodowo.

W pierwszych dwóch dniach może pojawić się zmęczenie, napady głodu, lekki ból głowy i rozdrażnienie. To normalna reakcja organizmu na spadek podaży węglowodanów złożonych i przejście na rezerwy glikogenu w mięśniach i wątrobie. Etap I jest najbardziej restrykcyjny — nie stosuj go dłużej niż 5 dni. Po tym czasie rośnie ryzyko utraty masy mięśniowej i spadku metabolizmu bazowego.

Etap II i III — stopniowy powrót do stałych posiłków

Etap II (dni 6–10) zostawia dwa koktajle dziennie — biały na śniadanie i zielony na kolację — a obiad staje się pełnym, zbilansowanym posiłkiem. Dopuszczalne obiady: zupa warzywna z soczewicą, sałatka z grillowanym kurczakiem i kaszą gryczaną, pieczona ryba z warzywami na parze. Kaloryczność rośnie do 1400–1600 kcal.

Etap III (dni 11–15) zostawia jeden koktajl — na śniadanie — a obiad i kolacja to dwa pełne posiłki. W menu pojawia się chude mięso drobiowe, ryby morskie, jaja, kasze grube (gryczana, jaglana, pęczak), pełnoziarniste pieczywo, strączki, warzywa gotowane na parze i surowe. Celem tego etapu jest przyzwyczajenie organizmu do nowych proporcji — mniej cukrów prostych, więcej białka i błonnika — tak, aby po zakończeniu diety nie nastąpił gwałtowny powrót do starych nawyków.

Ile dni stosować — 3, 7 czy 15?

W praktyce klienci wybierają trzy warianty: 3-dniowy lekki reset, 7-dniowy detoks tygodniowy i pełne 15 dni według Body Reset. Każdy wariant ma inny profil ryzyka i inne efekty — im dłużej, tym większa szansa na niedobory.

• 3 dni — bezpieczne dla zdrowej osoby dorosłej, efekt to głównie utrata wody i odpoczynek układu trawiennego od przetworzonej żywności.
• 7 dni — górna granica, którą dietetycy dopuszczają bez nadzoru lekarza. Po tygodniu rośnie ryzyko niedoborów białka.
• 15 dni — pełny Body Reset. Wymaga wsparcia dietetyka, suplementacji białka w Etapie I i monitoringu samopoczucia.

Dieta koktajlowa powyżej 15 dni — zdecydowanie niezalecana. Zespół dietetyków klinicznych TIM Catering rekomenduje, aby każdą dietę restrykcyjną trwającą dłużej niż 7 dni skonsultować z lekarzem lub dietetykiem — szczególnie przy chorobach przewlekłych.

Efekty diety koktajlowej — ile można schudnąć?

Dieta koktajlowa daje realny spadek masy ciała rzędu 2–3 kg w 15 dni, ale większość tej utraty to woda i glikogen, nie tkanka tłuszczowa — dlatego waga szybko wraca po zakończeniu kuracji. Przegląd badań nad meal replacement opublikowany w Public Health Research & Practice (2021) wskazuje, że zastępowanie posiłków płynnymi preparatami może wspierać krótkoterminową redukcję masy ciała, jednak nie zastępuje trwałej zmiany nawyków.

Efekty pozytywne, które realnie pojawiają się po 7–15 dniach:

• wzrost spożycia błonnika i mikroskładników (witaminy C, A, K, potasu, magnezu),
• lepsze nawodnienie organizmu — koktajle i soki to 60–80% wody,
• odpoczynek układu pokarmowego od żywności przetworzonej i tłuszczów nasyconych,
• subiektywne „lżejsze” samopoczucie w fazie II i III.

Efekty negatywne w pierwszych dniach obejmują napady głodu w Etapie I, bóle głowy (spadek glukozy), zmęczenie, rozdrażnienie i obniżoną koncentrację. U części osób pojawia się nieprzyjemny zapach z ust — efekt ketozy z niedoboru węglowodanów.

Ile można schudnąć na diecie koktajlowej?

Według założeń programu Body Reset spadek masy ciała wynosi 2,5–3 kg w ciągu 15 dni. Wyniki różnią się indywidualnie — zależą od wyjściowej masy ciała, aktywności fizycznej, płci i gospodarki hormonalnej. Mechanizm jest prosty: deficyt kaloryczny plus wypłukiwanie zapasów glikogenu z mięśni i wątroby. Każdy gram glikogenu wiąże 3–4 g wody, więc spadek glikogenu szybko odbija się na wadze.

Utrata 2–3 kg to w większości woda — tkanka tłuszczowa wymaga trwałej zmiany nawyków. Redukcja 1 kg tkanki tłuszczowej wymaga deficytu około 7000 kcal, czyli minimum 2–3 tygodni zbilansowanej diety z deficytem 300–500 kcal dziennie. Żadna dieta płynna nie przyspieszy tego procesu fizjologicznie.

Efekt jojo — dlaczego waga wraca po detoksie?

Efekt jojo po diecie sokowej to dobrze udokumentowana konsekwencja monodiet restrykcyjnych. Mechanizm składa się z trzech etapów. Po pierwsze — silna restrykcja kaloryczna obniża metabolizm bazowy, bo organizm traktuje niedobór jak sygnał głodu i zaczyna oszczędzać energię. Po drugie — przy monodiecie trwającej powyżej 3 dni rośnie ryzyko utraty masy mięśniowej, a mięśnie są głównym konsumentem kalorii w spoczynku. Po trzecie — powrót do starych nawyków po zakończeniu diety wypełnia pusty magazyn glikogenu, a razem z nim wraca zatrzymana woda.

Trwałe odchudzanie wymaga zmiany stylu życia, nie krótkiej kuracji sokowej. Badania nad dietami niskokalorycznymi wskazują, że większość osób odzyskuje wagę w ciągu kilku lat po zakończeniu restrykcyjnej diety, jeśli nie zmieni nawyków żywieniowych. Krótki reset sokowy nie uczy planowania posiłków, komponowania talerza ani wyboru produktów — a bez tych kompetencji każda dieta kończy się tam, gdzie się zaczęła.

Koktajle a praca jelit i zaparcia

Koktajle bogate w błonnik pokarmowy wspomagają perystaltykę jelit — szczególnie te z jarmużem, szpinakiem, siemieniem lnianym, otrębami owsianymi i skórką jabłka. Prosty przepis pomocniczy na zaparcia: burak gotowany 100 g + jabłko ze skórką 100 g + siemię lniane mielone 10 g + woda 150 ml. Taki koktajl dostarcza około 6 g błonnika, czyli jedną czwartą dziennego zapotrzebowania.

Sok wyciskany działa odwrotnie — w pierwszych dniach może powodować rozluźnienie stolca (nadmiar fruktozy w jelicie cienkim), później zaparcia, bo brakuje włókien pokarmowych stymulujących perystaltykę. Dlatego dieta sokowa trwająca dłużej niż 3–5 dni często pogarsza pracę jelit zamiast ją poprawiać.

„Detoks” — co naprawdę dzieje się w organizmie?

Słowo „detoks” w kontekście diet sokowych jest terminem marketingowym — ludzki organizm detoksykuje się sam za pomocą wątroby i nerek, bez potrzeby specjalnych kuracji sokowych. Nie ma naukowych dowodów na to, że jakakolwiek dieta usuwa z ciała „toksyny” szybciej niż robią to codziennie narządy do tego przeznaczone.

Fizjologia detoksykacji opiera się na dwóch systemach. Wątroba przeprowadza biotransformację — enzymy z grupy cytochromu P450 neutralizują leki, alkohol, pestycydy i produkty przemiany materii w dwóch fazach: funkcjonalizacji (przyłączanie grup polarnych) i koniugacji (sprzęganie z kwasem glukuronowym lub siarkowym). Nerki filtrują krew przez kłębuszki nerkowe — około 180 litrów osocza dziennie — i wydalają związki rozpuszczalne w moczu. Oba procesy działają 24 godziny na dobę, od pierwszego oddechu po narodzinach.

Stanowisko instytucji naukowych jest jednoznaczne. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wielokrotnie odrzucał wnioski o zatwierdzenie oświadczeń zdrowotnych dotyczących „detoksykacji” organizmu produktami żywnościowymi — żaden producent nie przedstawił wystarczających dowodów naukowych na taki efekt. Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej (NCEŻ) wskazuje, że diety oczyszczające nie mają potwierdzonej skuteczności naukowej, a część komercyjnych „kuracji” opiera się na pseudonaukowej narracji — bez osadzenia w fizjologii człowieka.

Wątroba i nerki pracują całą dobę, by usuwać toksyny z organizmu — nie potrzebują do tego soku z buraka.

Co rzeczywiście może dać kilkudniowa dieta koktajlowa, jeśli pominąć narrację o „oczyszczaniu”? Trzy realne korzyści, których nie odbierają żadne badania:

• Wzrost spożycia warzyw i owoców — większość Polaków nie osiąga zalecanych 400 g dziennie (WHO).
• Więcej błonnika — 25–30 g dziennie, czyli dwa razy tyle co w typowej diecie z żywnością przetworzoną.
• Ograniczenie przetworzonej żywności, cukrów dodanych, alkoholu i tłuszczów trans — odpoczynek metaboliczny, który realnie zmniejsza obciążenie wątroby.

To są efekty dobre dla zdrowia i mierzalne — ale żaden z nich nie nazywa się „detoksem”. Nazywają się: zbilansowana dieta roślinna. Zespół dietetyków klinicznych TIM Catering — układający menu zgodnie z wytycznymi NCEŻ — rekomenduje wybór narracji opartej na faktach zamiast marketingu.

Przeciwwskazania — kto nie powinien stosować diety sokowej?

Dieta sokowa i koktajlowa nie jest bezpieczna dla wszystkich — szczególne ryzyko niosą dla osób z cukrzycą, insulinoopornością, w ciąży i przy chorobach przewlekłych. Przed rozpoczęciem jakiejkolwiek diety restrykcyjnej warto skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub dietetykiem klinicznym, zwłaszcza gdy pacjent przyjmuje leki metaboliczne, przeciwkrzepliwe albo stosuje insulinę.

Artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem lub dietetykiem.

Cukrzyca i insulinooporność — dlaczego sok jest ryzykowny?

Sok owocowy bez błonnika dostarcza cukry proste w formie gotowej do natychmiastowego wchłaniania — efektem jest gwałtowny wzrost glukozy we krwi i hiperinsulinemia (wyrzut insuliny nieproporcjonalny do kalorii). U osoby z cukrzycą typu 2 taki skok glikemii zwiększa obciążenie trzustki i nasila insulinooporność. U osoby z cukrzycą typu 1 może prowadzić do trudnych do opanowania wahań poziomu cukru.

Dla porównania liczbowego: szklanka soku pomarańczowego (250 ml) zawiera 20–25 g cukrów prostych — tyle samo co słodzony napój gazowany. Indeks glikemiczny soków owocowych wynosi 60–80 (wysoki), a koktajli warzywno-owocowych z tych samych owoców — 45–55 (umiarkowany). Najbezpieczniejszym wyborem dla osób z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej jest koktajl warzywny z dodatkiem białka (np. szpinak + ogórek + jabłko + siemię lniane + jogurt naturalny) — i nawet taki wymaga kontroli glikemii po posiłku.

Osoby z cukrzycą typu 1 i 2 oraz insulinoopornością nie powinny stosować diety sokowej bez nadzoru lekarza lub dietetyka. Jeśli celem jest stabilizacja glikemii i redukcja wagi, bezpieczniejszą alternatywą jest dieta oparta na produktach o niskim indeksie glikemicznym — Dieta Niski IG TIM Catering (1200–2750 kcal) jest układana z myślą o tej grupie. Szczegóły o mechanizmach IG znajdziesz w przewodniku po diecie z niskim indeksem glikemicznym.

Ciąża i karmienie piersią

Monodieta sokowa i koktajlowa w ciąży oznacza niedobory kalorii, białka, żelaza, wapnia, witaminy B12 i kwasu foliowego — składników kluczowych dla rozwoju płodu i układu nerwowego dziecka. Niedobór żelaza zwiększa ryzyko anemii u matki, niedobór kwasu foliowego — wad cewy nerwowej. Dodatkowe ryzyko stanowią niepasteryzowane soki (świeżo wyciskane, kupowane w lokalach) — mogą zawierać bakterie Listeria monocytogenes, Salmonella lub szczepy E. coli, które w ciąży prowadzą do poważnych powikłań.

Monodieta sokowa i koktajlowa jest bezwzględnie przeciwwskazana w ciąży.

Karmienie piersią zwiększa zapotrzebowanie kaloryczne o około 450–500 kcal dziennie — dieta restrykcyjna obniża laktację i odbiera dziecku składniki odżywcze przekazywane z mlekiem. Pojedynczy koktajl jako dodatek do zbilansowanego jadłospisu (jeden raz dziennie, jako przekąska) może być bezpieczny — ale wymaga konsultacji z lekarzem prowadzącym i położną.

Inne przeciwwskazania

Lista grup, dla których dieta sokowa lub koktajlowa niesie podwyższone ryzyko:

• Choroby nerek — nadmiar potasu ze świeżych soków warzywnych (szczególnie z pomidorów, selera, buraków) obciąża chore nerki.
• Nadczynność tarczycy — deficyt kaloryczny nasila objawy nadmiaru hormonów tarczycy (kołatanie serca, nerwowość, chudnięcie).
• Choroby układu pokarmowego — zespół jelita drażliwego (IBS), SIBO, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna; wysokie dawki błonnika albo surowych warzyw mogą nasilać objawy.
• Dzieci i nastolatki — rosnący organizm potrzebuje białka i mikroelementów w ilościach, których monodieta płynna nie dostarczy.
• Osoby starsze 65+ — ryzyko sarkopenii (utraty masy mięśniowej) rośnie przy niedoborze białka, a obniżona masa mięśniowa przekłada się na gorszą równowagę i większe ryzyko upadków.
• Osoby z zaburzeniami odżywiania (w wywiadzie lub obecnie) — dieta restrykcyjna może uruchomić mechanizm restrykcja–napad.

We wszystkich wymienionych przypadkach konsultacja z lekarzem przed stosowaniem diet restrykcyjnych jest warunkiem koniecznym, nie opcją.

4 przepisy na zbilansowane koktajle (z błonnikiem i białkiem)

Zdrowy koktajl zawiera cztery elementy: bazę płynną (mleko, kefir, jogurt, woda kokosowa), warzywa lub owoce z miąższem (źródło błonnika), białko (jogurt, skyr, odżywka, tofu) oraz zdrowy tłuszcz (siemię lniane, nasiona chia, awokado). Taki skład obniża indeks glikemiczny posiłku i wydłuża sytość do 2–3 godzin.

Koktajl zrobiony z samych owoców — nawet jeśli w blenderze, z miąższem — jest słodki i ma wyższy IG, bo proporcje przechylają się w stronę fruktozy. Dodanie warzywa liściastego, białka i porcji tłuszczu zmienia profil glikemiczny i odżywczy. Cztery poniższe przepisy są ułożone zgodnie z tą zasadą — każdy zawiera dokładne ilości składników, kaloryczność i szacunkową zawartość białka.

Przepis 1: Zielony detoks (warzywny, niski IG)

• Szpinak świeży: 30 g
• Ogórek: 75 g
• Jabłko ze skórką: 100 g
• Siemię lniane mielone: 10 g
• Kefir naturalny: 250 ml
• Imbir świeży: 5 g

Kaloryczność: ok. 220 kcal · Białko: ok. 9 g · Błonnik: ok. 5 g

Przepis 2: Białkowy śniadaniowy

• Jogurt skyr naturalny: 150 g
• Banan: 60 g
• Jagody mrożone: 50 g
• Płatki owsiane górskie: 20 g
• Mleko migdałowe bez cukru: 150 ml

Kaloryczność: ok. 320 kcal · Białko: ok. 18 g · Błonnik: ok. 4 g

Przepis 3: Buraczany regeneracyjny

• Burak gotowany: 100 g
• Marchew: 90 g
• Jabłko ze skórką: 100 g
• Siemię lniane mielone: 10 g
• Sok z cytryny: 15 ml
• Woda: 150 ml

Kaloryczność: ok. 180 kcal · Białko: ok. 4 g · Błonnik: ok. 7 g

Przepis 4: Tropikalny z białkiem roślinnym

• Mango: 50 g
• Ananas świeży: 100 g
• Tofu jedwabiste: 90 g
• Woda kokosowa: 125 ml
• Kurkuma: 1 g

Kaloryczność: ok. 220 kcal · Białko: ok. 8 g · Błonnik: ok. 3 g

Wszystkie cztery przepisy zmieszczą się w diecie redukcyjnej (1200–1500 kcal dziennie), jeśli dodać do nich dwa pełnowartościowe posiłki i jedną przekąskę. W monodiecie trwającej dłużej niż 3 dni zestaw należy rozbudować o źródło białka zwierzęcego lub roślinnego w osobnych posiłkach — same koktajle nie pokryją zapotrzebowania na 0,8–1,2 g białka na kilogram masy ciała.

Dieta koktajlowa a catering dietetyczny — co wybrać?

Dieta koktajlowa sprawdza się jako krótki reset na 3–7 dni, ale jako długoterminowa metoda odchudzania jest gorsza od zbilansowanego cateringu dietetycznego, który dostarcza białko, błonnik i mikroelementy codziennie — bez ryzyka niedoborów i efektu jojo. Monodieta uczy restrykcji. Catering dietetyczny uczy proporcji.

Różnica między tymi dwoma podejściami widać w danych. 7 dni diety sokowej to około 8000 kcal (deficyt ~4000 kcal), utrata 1,5–2 kg (głównie woda) i zero śladu po miesiącu. 30 dni zbilansowanego cateringu dietetycznego to trwałe obniżenie wagi o 2–4 kg (głównie tkanka tłuszczowa), zbudowane nawyki i niższy metabolizm bazowy pozostający bez szwanku, bo organizm dostaje białko i mikroelementy każdego dnia.

Dieta Slim TIM Catering zawiera koktajl bogaty w witaminy i mikroelementy w ramach zbilansowanego jadłospisu (3, 4 lub 5 posiłków do wyboru przy zamówieniu), bez dodanych cukrów prostych. Kaloryczność 1200–3000 kcal do wyboru, makroskładniki układane przez zespół dietetyków klinicznych TIM Catering zgodnie z wytycznymi Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej. Koktajl nie zastępuje posiłków — jest jednym z elementów dziennego menu. To kluczowa różnica wobec monodiet sokowych: zamiast pić tylko płynne kalorie, klient dostaje pełny jadłospis, w którym koktajl pełni rolę przekąski bogatej w witaminy.

Cena Diety Slim zaczyna się od 69,99 zł dziennie w cenie regularnej; aktywny kod rabatowy obniża cenę typowo o 25–30%. Dostawa jest darmowa, autochłodniami, do ponad 2500 miejscowości w całej Polsce. Dla osób z cukrzycą i insulinoopornością przeznaczona jest Dieta Niski IG (od 72,99 zł dziennie). Wątpliwości co do doboru diety rozwiewa bezpłatna konsultacja z dietetykiem klinicznym — mailowo (dietetyk@timcatering.com) lub telefonicznie (71 725 70 80, poniedziałek–piątek 12:00–15:00).

Jeśli interesuje Cię, ile kosztuje dieta pudełkowa w różnych wariantach, zajrzyj do szczegółowego zestawienia w artykule Ile kosztuje dieta pudełkowa. A gdy wszystko jest już jasne — zamów dietę online i zacznij od zestawu testowego (już od 36 zł).

FAQ — Najczęstsze pytania o dietę koktajlową i sokową